Sociology of data science

Η νέα τάση στην κοινωνιολογία είναι το data science. Η Κοινωνιολογία του Data Science, είναι η Κοινωνιολογία της επιστήμης των δεδομένων και έχει ως αντικείμενο την παρατήρηση του φαινομένου της επιστήμης των δεδομένων.

Με την γνώση της κοινωνίας, μπορούμε να βρούμε λύσεις στα κοινωνικά προβλήματα και με την λύση των κοινωνικών προβλημάτων, μπορούμε να βελτιώσουμε την ζωή του ανθρώπου.

Κάθε κοινωνία φτιάχνει τους ανθρώπους της.

Η κοινωνία, το σύνολο δηλαδή είναι αυτό το οποίο δημιουργεί τα άτομα, τις μονάδες που συγκροτούν το σύνολο.

Όταν βλέπουμε για παράδειγμα εγκληματίες και το φαινόμενο της ανομίας κατ' επέκταση, αυτό φανερώνει καταρχήν μια κοινωνία με νόμους που θέσμισε κάτω από πολύ συγκεκριμένες ιστορικές συνθήκες για να εξυπηρετήσουν τον σκοπό της επιβίωσης της κοινωνίας και ο σκοπός αυτός απειλείται από τα ίδια τα μέλη της κοινωνίας που πάλι κάτω από πολύ συγκεκριμένες κοινωνικές συνθήκες ανέπτυξαν μία συμπεριφορά που παραβιάζει αυτούς τους νόμους. Η ίδια η κοινωνία δηλαδή θέτει τους κανόνες που κρίνει σε μια συγκεκριμένη χρονική στιγμή ότι την συμφέρουν και τα ίδια τα μέλη της κοινωνίας την ίδια χρονική στιγμή κρίνουν ότι τους συμφέρει να παραβιάσουν τους κανόνες!

Η κοινωνία φτιάχνει τους ανθρώπους• και τους ανθρώπους που εφαρμόζουν τον νόμο και τους ανθρώπους που τον παραβιάζουν.

Η διαρκής σύγκρουση της κοινωνίας με τα μέλη της συνιστούν την πολιτική. Σε έρευνες ο ελληνικός λαός είναι από τους πλέον πολιτικοποιημένους στον κόσμο. Γιατί;

Ιστορική αναδρομή:
Προτρέχοντας τα ιστορικά γεγονότα για να φτάσουμε στην άκρη του νήματος της καταγωγής της σύγχρονης ελληνικής πολιτικοποίησης, αρκεί η αναφορά στον Μέγα Κωνσταντίνο τον μόνο κυβερνήτη μαζί με τον Μέγα Αλέξανδρο που δεν γνώρισαν στη ζωή τους τι θα πει ήττα στο πεδίο της μάχης, ο οποίος διέβλεψε ότι η εκκλησία μπορούσε να τον βοηθήσει να πετύχει τον σκοπό του να ρυθμίσει έτσι την ζωή της αυτοκρατορίας του ώστε να υπάρχει τάξη και να μην γίνονται αναταραχές που προκαλούνται κατά κύριο λόγο από την αδικία.

Συγκάλεσε τους 318 αγίους πατέρες στην πρώτη οικουμενική σύνοδο στην Νίκαια και εφάρμοσε τις αποφάσεις της : την νηστεία Τετάρτη και Παρασκευή, την αργία της Κυριακής κτλ που αναφέρουν τα βιβλία των θρησκευτικών, τα οποία δεν είναι τόσο σημαντικά όσο το .. cheerleading, σύμφωνα με την κα.Κεραμεως!

Ο μέγας Κωνσταντίνος πέτυχε με την βοήθεια της συνόδου του να βάλει τις βάσεις μιας υπερχιλιετής αυτοκρατορίας, δίνοντας το παράδειγμα με ποιον τρόπο κυβερνάς τον κόσμο. Ελευθερία, Δικαιοσύνη. Το παράδειγμά του είναι προς μίμηση, δεν βρήκε όμως πολλούς μιμητές. Είναι δύσκολο; Εκ του αποτελέσματος φαίνεται πως είναι. Προτιμούν κάτι πιο εύκολο, κάτι στα μέτρα τους ή μάλλον στα εκατοστά τους.. Πειραματίζονται ως μαθητευόμενοι μάγοι με τραγικές συνέπειες για τους ίδιους και τους λαούς που κυβερνούν.

Ο μέγας Κωνσταντίνος λοιπόν ενέπλεξε την εκκλησία με την πολιτική, με ποιόν τρόπο όμως; Η εκκλησία βρίσκεται σε αυτόν τον κόσμον, ανήκει όμως στην βασιλεία των ουρανών, είναι κάτι σαν πρεσβεία (embassy) ενός κόσμου και μιας ζωής που επικρατεί μετά θάνατον, χωρίς να είναι απαραίτητο να πεθάνεις για να βρεθείς μετά θάνατον, μια χαρά και σε αυτή τη ζωή ζεις σαν να είσαι μετά θάνατον, ο θάνατος είναι μια χρονική στιγμή στη ζωή του ανθρώπου κατά την οποία τελειώνει ένας τρόπος ζωής και ξεκινάει ένας άλλος. Ένας αμαρτωλός πχ λέει " στην προηγούμενη ζωή μου" και εννοεί πριν γνωρίσει τον Θεό τότε που ζούσε χωρίς να σκέφτεται τι υπάρχει μετά θάνατον, όταν ήταν σε ελαφρά σχέση με την πραγματικότητα δηλαδή.

Οι διπλωματικές σχέσεις ανάμεσα σε δύο κράτη τα βοηθούν να έχουν καλές σχέσεις και να εξυπηρετούν τα συμφέροντα τους έναντι τρίτων. Η αυτοκρατορία του μεγάλου Κωνσταντίνου φρόντισε και είχε άριστες διπλωματικές σχέσεις με την ουράνια βασιλεία και την πρεσβεία της επί γης δηλαδή την εκκλησία.

Οι σύγχρονες πρεσβείες όπως μπορούμε να δούμε στην χώρα μας είναι κοιτίδες του τρόπου ζωής και του πολιτισμού της ξένης χώρας μέσα στην πατρίδα μας. Η γαλλική πρεσβεία, η γερμανική, η αμερικανική κτλ δεν είναι απλώς ένα γραφείο ενός διπλωμάτη αλλά θεωρείται ξένο έδαφος. Σε αυτό επιθυμεί να ζει σαν να βρισκόταν στην χώρα του την οποία εκπροσωπεί σε μια ξένη χώρα. Έχουν το δικό τους σχολείο, ινστιτούτο, την δική τους βιβλιοθήκη, τα δικά τους βιβλία στην δική τους γλώσσα, το δικό τους αναγνωστήριο, το δικό τους μέγαρο όπου απολαμβάνουν την μουσική της πατρίδος τους, το δικό τους αμφιθέατρο όπου προβάλλονται τα δικά τους θεατρικά έργα και οι δικές τους κινηματογραφικές ταινίες και γίνονται οι δικές τους πνευματικές ομιλίες, έχουν την δική τους κουζίνα όπου μαγειρεύουν τα δικά τους φαγητά, το δικό τους εστιατόριο, την δική τους τράπεζα, την δική τους εκκλησία όπου κάνουν τις γιορτές τους στην γλώσσα τους.

Τίποτα το παράξενο.

Κατ' ανάλογο τρόπο και η εκκλησία έχει τους δικούς της χώρους μέσα στο ξένο κράτος το οποίο είναι η ελληνική πολιτεία γιατί ζει σύμφωνα με τον τρόπο που ζουν στην πατρίδα της εκκλησίας στον ουρανό δηλαδή οι πολίτες της ουράνιας βασιλείας που είναι οι άγιοι άγγελοι και οι άγιοι μάρτυρες.

Αν δεν γίνεται αυτό, που μάλλον απορεί κανείς πότε γινόταν η εκκλησία να ζούσε σαν να ήταν ξένη στον κόσμο, φτάνουμε στην αιτία του προβλήματος.

Πώς θα ακουγόταν το φανταστικό σενάριο σύμφωνα με το οποίο το ελληνικό κράτος μια ωραία πρωία ανακοίνωνε στο κράτος της Κίνας για παράδειγμα ότι αποφάσισε να ανοίξει μια Κινεζική Πρεσβεία στην Ελλάδα με Έλληνες που δεν έχουν πάει ποτέ στην Κίνα, δεν μιλάνε ούτε γράφουν κινέζικα, ενδεχομένως ούτε να έχουν ακούσει ποτέ ούτε ένα κινέζικο τραγούδι, αλλά μπορεί κάποια φορά να έχουν φάει σε κινέζικο. Καλά, αυτά δεν γίνονται. Κι όμως γίνονται! Όχι με τους Κινέζους. Με την εκκλησία. Έρχεται το κράτος και λέει στην Ουράνια Βασιλεία, " άστο πάνω μου, θα φτιάξω εγώ μια πρεσβεία δικιά σου στην χώρα μου με δικούς μου ανθρώπους που δεν έχουν δει στον χάρτη που πέφτει η Ουράνια Βασιλεία.."

Ενώ διστάζουμε να κάνουμε μια τέτοια κίνηση εις βάρος μιας υπερδύναμης, δεν διστάζουμε καθόλου να κάνουμε μια τέτοια κίνηση εις βάρος της υπερδύναμης των υπερδυνάμεων..

Τα συμφέροντά μας στον αέρα.

Ιδρύουμε λοιπόν μια εκκλησία που την λειτουργούμε σύμφωνα με τα συμφέροντα του ελληνικού κράτους αδιαφορώντας για την εκπροσώπηση της υπερδύναμης.

Και εδώ έρχεται η Αγία αποτείχιση.

Τι συμβαίνει όταν η Υπερδύναμη της Βασιλείας των Ουρανών έρχεται στο ελληνικό κράτος και ζητάει την εκπροσώπησή της; Το κράτος λέει " έχουμε εκκλησία", η εκκλησία λέει "εμείς είμαστε η εκκλησία", η Υπερδύναμη όμως τι λέει; Αναγνωρίζει την πρεσβεία της; Ξέρει τους πρεσβευτές της; Επικαιροποίησε τα διαπιστευτήριά τους; Εγκρίνει τις πρωτοβουλίες τους;

Με λίγα λόγια, ρώτησε ο αρχιεπίσκοπος τον Χριστό; Δεν οφείλει ο κατώτερος να πάρει άδεια από τον ανώτερο; Μήπως δρα αυθαιρέτως, χωρίς σύνοδο; Μήπως τέλος ο ανώτερος θα πει σύμφωνα με το Ευαγγέλιο, φύγετε δεν σας γνωρίζω; Ο Κύριος δεν γνωρίζει ούτε την μητέρα του ούτε τα αδέρφια Του, αν δεν κάνουν πράξη τα λόγια Του. "Αυτή είναι η μητέρα μου και αυτοί είναι τα αδέρφια μου που κάνουν πράξη τους λόγους του Ευαγγελίου".

Σε κάθε περίπτωση ο λόγος του Χριστού έχει μεγαλύτερη βαρύτητα από τον λόγο του γέροντα Παΐσιου. Επιγραμματικά, ο Χριστός θύμισε στους Γραμματείς και τους Φαρισαίους τον Μωυσή. Ο Χριστός δίδαξε μέσα στην βάρκα τους μαθητές να φυλάγονται από την ζύμη των φαρισαίων. Ο Χριστός απέδειξε την υποκρισία των φαρισαίων για το Σάββατο. Η κοινωνία που περίμενε τον Μεσσία, όταν ο Μεσσίας ήρθε δεν τον δέχτηκαν; Γιατί; Γιατί αυτό που λέγανε δεν το εννοούσαν. Η κοινωνία είχε έναν νόμο, εφαρμοζόταν για την επιβίωση της ανθρώπινης κοινωνίας, η ίδια όμως η κοινωνία είχε φτιάξει ανθρώπους που δέχονταν κατά προτεραιότητα ότι η παραβίαση του νόμου που συνεπάγεται το τέλος της κοινωνικής ζωής και την κατάρρευση της κοινωνικής συγκρότησης συνέφερε πολύ περισσότερο από την εφαρμογή του, επαναλαμβάνοντας την επιλογή των πρωτόπλαστων προγόνων μας που βγήκαν από την τέλεια κοινωνία και φτιάξανε την κοινωνία όπου ο αδελφός σκοτώνει τον αδελφό του. Ο Κάιν τον Άβελ. Οι Εβραίοι τον Σωτήρα Χριστό. Ο αιρετικός Πάπας την εκκλησία.

Η κοινωνία διασώζεται με την αποτείχιση και μπορεί να εξακολουθήσει να δημιουργεί τον ελεύθερο άνθρωπο, τον άνθρωπο του Θεού, τον άνθρωπο κατ'εικονα και καθ' ομοίωση του Δημιουργού του.

Αποτείχιση και γέροντας Παΐσιος:
Έκανε υπακοή ο Χριστός στον γέροντα Παΐσιο;

Ο Παΐσιος σε μια συζήτηση με προσκυνητές που πήγαν στην Παναγούδα, άκουσε να του λένε τα παράπονά τους για την ηγεσία της εκκλησίας. Ποιος ήταν υπεύθυνος για την κατάσταση στην οποία βρισκόταν η εκκλησία; Ήταν εμφανές ότι υπεύθυνος ήταν ο επικεφαλής της εκκλησίας και το πρόβλημα θα το έλυνε ο λαός με την διαμαρτυρία του. Ο γέροντας Παΐσιος σκέφτηκε ότι ήταν μια καλή ευκαιρία ως μοναχός να κάνει τα παράπονά του για την πολιτική ηγεσία.

Από την μέχρι τώρα ανάλυση φάνηκε ότι τα πολιτικά προβλήματα έχουν βάση την επιλογή της πολιτικής ηγεσίας να πάρει τον εύκολο δρόμο μακρυά από τον νόμο που εφαρμόζει ο Χριστός και η εκκλησία που ίδρυσε με τον Τίμιο Σταυρό Του.

Ο Χριστός βρέθηκε άλλη μια φορά εν μέσω δύο ληστών, της πολιτείας που δεν θέλει να εφαρμόσει τον νόμο για να επιβιώσει και της εκκλησίας που δεν θέλει να πει ποιος είναι αυτός ο νόμος σύμφωνα με τον οποίο αν τον εφαρμόσουμε θα σωθούμε.

Σε έναν ζωντανό διάλογο η μία θέση, προκαλεί την αντίθεση, η ερώτηση την απάντηση.

Ποια θα ήταν η αντίδραση του γέροντα Παΐσιου, εάν οι προσκυνητές του λέγανε " να πάτε γέροντα στο Σινά να γλυτώσετε" ; Ή αμφιβάλλει κανείς ότι έγινε και αυτή η συζήτηση; Χιλιάδες ήταν οι προσκυνητές που πήγαν στον γέροντα όσο ζούσε. Τα γράψανε όλα; Σε κάθε ασθενή έδινε το κατάλληλο φάρμακο. Τους ζύγισε δηλαδή και τους βρήκε ότι δεν ήταν για αποτείχιση, είτε γιατί δεν είχαν καν πνευματικό ή κατάλληλο πνευματικό για πνευματικό αγώνα επιπέδου Champions League, είτε γιατί είδε ότι είχαν ζήλο και θα μπλέκανε με παλαιοημερολογίτες οπότε ζύγισε δύο στραβά και βρήκε το μικρότερο και τους είπε να μην απομακρυνθούν από την εκκλησία σωματικά γιατί είναι πνευματικά νήπια και εξαρτόνται από το μητρικό γάλα για την πνευματική τους επιβίωση, όταν μεγαλώσουν λίγο, ξαναμιλάμε και βρήκε ευκαιρία να τους πει ότι αυτοί είναι οι νοικοκυραίοι και δεν έχει κανείς δικαίωμα να τους βγάλει μέσα από το σπίτι τους. Οι άλλοι δεν θα ζουν για πάντα, επιπλέον άκληροι είναι ούτε σαρκικά, ούτε πνευματικά παιδιά έχουν να τους κληρονομήσουν, κάποια μέρα θα πεθάνουν, αλλά κυρίως θα ξεχαστούν και θα φύγουν από την μέση και η εκκλησία θα τους μείνει κληρονομιά, θα πρέπει να είναι έτοιμοι.

Φροντίζει ο Χριστός τους πάντες!

Κλείνοντας την σύντομη αυτή αφετηριακή ανάλυση αξίζει να υπογραμμίσουμε αντιστρόφως. την σημασία του ατόμου για το σύνολο. Η κοινωνία φτιάχνει τον άνθρωπο και από τον άνθρωπο βλέπουμε την κοινωνία στην οποία ζει. Τα κοινωνικά προβλήματα αποτυπώνονται πάνω στα προβλήματα και τις ασθένειες του ανθρώπου. Λύνοντας τον Γόρδιο δεσμό της κοινωνίας, εξασφαλίζουμε έναν καλύτερο άνθρωπο. Το κόψιμο του Γόρδιου δεσμού επιτυγχάνει η Αγία αποτείχιση. Αυτή η κοινωνία της Αγίας αποτείχισης εξασφαλίζει τον καλύτερο άνθρωπο. Ο άνθρωπος διασώζεται! Και τότε τι κάνει ο άνθρωπος ή τι πρέπει να κάνει; Την απάντηση μπορεί να μας την δώσει πάλι ο γέροντας Παΐσιος με τον δικό του τρόπο: " Το Βυζάντιο έφτιαξε το Άγιον Όρος και τώρα το Άγιον όρος μπορεί να ξαναφτιάξει το Βυζάντιο".

Πηγή

https://katanixi.gr/poikila/apoteichisi/