η πρόκληση της κοινωνιολογίας συνίσταται όχι τόσο να ανακαλύψει κάτι καινούργιο για να περιγράψει τον κόσμο και να δώσει απαντήσεις στα ποικίλα κοινωνικά προβλήματα έτσι όπως εμφανίζονται δυσχεραίνοντας την ζωή και την αξιοπρεπή επιβίωση των ανθρώπων μέσα στο σύνολο όπου ανήκουν, όσο να επικαιροποιήσει την γνώση που έχει συσσωρεύσει η ανθρωπότητα και η οποία είτε μένει ανενέργητη επειδή αγνοείται η ύπαρξή της και καταβάλλεται διπλός κόπος να ανακαλυφθεί εκ νέου η Αμερική από μια σύγχρονη τυφλή επιστήμη αλλεργική στις σελίδες της ιστορίας, είτε περιθωριοποιείται με ευγενικό τρόπο με το σκεπτικό ότι ανήκει σε παλαιότερη εποχή και δεν μπορεί να μας φανεί χρήσιμη σήμερα, είτε συνειδητά επιλέγεται να αποσιωπηθεί ώστε τα προβλήματα να μην επιλύονται ορθολογικά, ο άνθρωπος να χάνει την πίστη του ότι έχει επιλογές στη ζωή του και η διαχείριση των προβλημάτων να είναι το μόνο περιθώριο μέσα στο οποίο νομιμοποιείται να κινηθεί.
Η επικαιροποίηση από την κοινωνιολογία της γνώσης που έχει αποκτήσει η ανθρωπότητα συνίσταται σε μια πνευματική αφοσίωση στην κατανόηση του κόσμου που εξασφαλίζει την πρόοδο του ανθρώπου.
Όταν δεν συμβαίνει αυτό που θέλουμε
Η διαδικασία επικαιροποίησης της γνώσης από την κοινωνιολογία έχει λόγο ύπαρξης, καθώς εξασφαλίζει έναν ευτυχισμένο τρόπο ζωής, αλλά όπως κάθε ευτυχία διατρέχει τον κίνδυνο να χαθεί. Η εφήμερη ευτυχία ψάχνει τρόπο να αποκτήσει διάρκεια. Αντιμετωπίζει την προβολή μιας ελκυστικής νεωτερικής τέχνης που διαβάλει ως ο όφις του παραδείσου την αλήθεια, αποσπώντας την προσοχή και οδηγώντας την ζωή μέσα στην βάρκα του χάρου..
Η δύναμη της απόρριψης είναι κοινωνιολογικό ζητούμενο.
( Εικονογράφηση Stanhope, πίνακας του 1883, " Ο χάρος και η ψυχή " , λεπτομέρεια)
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου